Gezocht: Moraal

Het zit even niet mee. Rijd ik in Marokko om plek veertig, gaat er een Afrikaan voor mij onderuit. In Gerwen kwam ik er op het laatste moment achter dat mijn materiaal mij in de steek liet én lag ik op de grond in het criterium. Zelfs Op het NK voor journalisten, dé moraalwedstrijd bij uitstek, zat het weer tegen. Het mag niet zo zijn dit seizoen.

Die rood-wit-blauwe trui was voor mij dit jaar. Ik was het aan mijn stand verplicht. Gezien het deelnemersveld en de omstandigheden, moest ik gewoon de beste man aan het vertrek zijn, klaar. Niet dat er veel waarde wordt gehecht aan deze koers, want het is vooral een leuk en gezellig evenement, waar koersen slechts één van de onderdelen is. Het praatje voor de koers en het buffet na afloop, zijn minstens net zo mooi als het ritje zelf.

Ik ging deze wedstrijd als moraalboost gebruiken. De afgelopen twee maanden reed ik gewoon slecht en dat heeft mij geen goed gedaan. Ik besloot even rust te nemen en de fiets alleen te pakken als de innerlijke drang echt groot was. Een mooi resultaat op zo'n evenement als het NK journalisten, zou dan ook een opsteker zijn. Niet omdat het zo'n belangrijke koers is, maar omdat winnen winnen is. Winnen doet de mens goed.

De koers besloot ik dan ook attent te rijden. De eerste ronde even kijken wat de concurrentie aankon en daarna wachten op het juiste moment. Dat kwam in de vijfde ronde. In het wiel van de grootste concurrent, waren we bezig een afscheiding te maken. Driehonderd meter voor de klinkerstrook, waar de beslissing vallen ging, hoorde ik het geluid van een lekke band.

In een klap was de koers over. Geen materiaalwagen achter de koers en ik stond ook nog eens op het verste punt van het parcours. Anderhalve kilometer op een plat carbon wiel is geen optie. De koers was voorbij.

De volgende ronde was de slag gemaakt. De twee beste overgebleven renners in koers, waren vooruit. De winnaar kwam uit die ontsnapping, hoewel een van de twee vluchters in de laatste ronde nog teruggepakt werd. Mijn trui ging niet naar mij.

Ook als ik wel goede benen heb of iets winnen kan zit het dus even allemaal tegen. De moraal zit momenteel dan ook in het diepste punt van de schoenen. Een opsteker van het NK is wel dat het buffet na afloop gewoon weer prima was, evenals de gehele organisatie. Ik ga vrolijk verder op zoek naar mijn moraal, de ommekeer moet toch een keer komen.

Stilte

Het is al een tijdje stil. Op dit weblog, in het peloton, in mijn schuur. Mijn fiets roept me niet. Of ik hoor hem gewoon niet. Een paar weken terug besloot ik op rust te gaan. De prestaties waren slecht en ik was niet in staat het niveau te halen dat ik zou moeten halen. Ik was moe, dus de wedstrijden konden me even gestolen worden.

Mocht de fiets roepen, dan hoor ik hem gewoon niet. Even was mijn lichaam blind voor alles wat eruit zag als een fiets. Mijn voeten wilden geen binnenkant van Sidi's voelen. Mijn hoofd vond zelfs mijn helm al knellen als ie op z'n meest losse stand stond. Het elastiek in de broekspijpen leek zo strak te zitten, dat er geen bloed meer mijn onderbenen in zou stromen. Mijn shirt leek plots op een vlieger, veel te wijd. Zelfs mijn zo geliefde Oakleys wilde ik niet op mijn hoofd.

Het kostte mij helaas wel de ploegentijdrit waar Team Amsterdam voortreffelijk presteerde. Dat was had misschien wel de mooiste rit van het jaar kunnen worden, maar helaas... Ik was niet in staat daar optimaal te presteren. In plaats daarvan zat ik op de bank te kijken naar de Dauphiné Libéré, een Franse rittenkoers.

Maar na een dikke week zonder fiets hoorde ik maandagochtend weer een geluidje uit de schuur komen. Het was de fiets die graag een rondje wilde maken. Ik verstond hem als geen ander en klauterde op het zadel. 125 kilometer en een bezoekje aan het DK weg in Alkmaar later, voelde ik me opgelucht. Een tijd niets doen is toch zwaarder dan verwacht.

De komende weken doe ik het nog steeds rustig aan en rijd ik eigenlijk geen echte koersen. Zaterdag is dan wel het NK voor Journalisten, maar dat is toch eigenlijk meer het sociale gebeuren wat die koers zo leuk maakt. Na zaterdag zal ik weer langzaam beginnen aan mijn trainingsschema's en dan hoop ik nog een mooi naseizoen te kunnen maken.