Team Time Trial

Met drie man moesten we woensdagavond de bijna 33 kilometer lange ploegentijdrit afleggen. Jan had nog steeds last van zijn luchtwegen en achtte het niet verstandig om een ploegentijdrit te rijden. Jammer, want Jan staat te boek als goede tijdrijder en die zijn altijd goed te gebruiken in een ploegentijdrit.

Gelukkig was Pascal degene die zich opwierp als nieuwe motor voor de ploegentijdrit. Pascal had, de dag voordat hij verjaard, zijn goede benen gevonden en wilde al in de eerste ronde lange kopbeurten draaien. De snelheid ging voor de wind richting de 56 kilometer per uur en tegen de wind haalden we nog ruim veertig.

Ik wilde de eerste anderhalve ronde de kop van Pascal nog wel te vroeg overnemen, wat hier en daar nog wat snelheid kostte. Freek nam telkens over van mij en hield ook goed de vaart erin. Na drie ronden van bijna 11 kilometer stond er een tijd van 41.27 op de klokken.

Een gemiddelde snelheid van 46.66 km/u zo blijkt uit de officiele uitslag. Enkel de ploeg van West Frisia, met Peter Koning en Rick van Breda, en Olbers&Ijlstra waren sneller. Een derde plek was prima voor onze eerste keer samen op de tijdritfiets. Er is nog zat ruimte voor verbetering, maar dan zullen we ook nog een paar keer samen moeten trainen. Het goede gevoel was in ieder gevoel aanwezig en daarmee werd de kater van afgelopen maandag deels weggespoeld.

Waardeloos

Het paasweekend bestond voor mij uit het clubkampioenschap van ARC Ulysses en de Ronde van Gerwen. Het clubkampioenschap was een prooi voor Florian en ik kwam zelf niet verder dan de vierde plek. Het moest er dan maar van komen in de Ronde van Gerwen, die bestond uit een tijdrit en een criterium/omloopje.

Op de prachtige paasmaandag trok ik samen met ploegmaat Niels richting het zuiden. Voor de proloog van 3,5 kilometer had ik mijn tijdritfiets meegebracht. Echter, het liep al snel anders. Tijdens het opwarmrondje hoorde ik mijn achterwiel licht aanlopen. Dat moest verholpen worden.

Ik ben teruggegaan en verstelde de schroefjes in de patten iets. Het wiel liep niet meer aan en ik dacht dat ik klaar was voor vertrek. Toen ik richting start wilde vertrekken, schoot mijn wiel scheef in de patten en bleef het wiel vast hangen. Kwaad als ik werd, gooide ik mijn disc eruit en een ander wiel er in. Helaas lag het niet aan het wiel, maar aan de schroefjes. Mijn wiel sloeg weer vast.

Ik gooide de Shiv aan de kant en ging halsoverkop naar de start op mijn koersfiets. Daar had ik snel mijn disc ingezet en ook in deze fiets zat hij niet recht. Mijn wiel liep lichtjes aan, maar ik startte er toch maar op. De tijdrit was waardeloos.

Het criterium werd minstens zo waardeloos. Ik startte prima en reed lekker mee, tot na een kilometer of twintig een renner voor mij in de bocht onderuit schoof. Ik ging eroverheen. Gelukkig reden we erg langzaam en viel ik op de jongen, waardoor de ergste schade een kapot stuurlint is. De moraal zakte tot onder mijn schoenzolen en bij start/finish ben ik teleurgesteld uitgestapt.

Ik ga nu eerst mijn materiaal op orde brengen. Zonder werkend materiaal kan je je natuurlijk nergens vertonen. Woensdag is alweer de ploegentijdrit in de Wieringerwaard en daar hoop ik dan wel weer een beetje een goed gevoel te kunnen pakken.

Slechte beurt op de tijdritfiets

Gisteravond was mijn debuuttijdritje op de Shiv. Ik deed mee aan een tijdrit in Wieringerwaard van vijftien kilometer. Het was mijn eerste tijdrit van het jaar en bovendien op een andere fiets dan vorig jaar. Er is hier en daar nog wat schaafwerk, maar de fiets staat nagenoeg perfect afgesteld.

Ook de moraal was goed voor de tijdrit. De warming up verliep zonder tegenslagen en ik hoopte op een goede dag. Al snel na de start bleek dat ik niet echt hard reed. Ik reed wel boven mijn omslag punt, maar reed simpelweg niet hard. Na de eerste bocht draaide ik tegen de wind in en wist ik dat het niet veel ging worden. Ik verloor al mn snelheid en toen wist ik al dat een topklassering er niet inzat.

Blijkbaar had de training van dinsdag er toch wel ingehakt. Daarnaast heb ik behoorlijk last van een verkoudheid en zijn de luchtwegen niet optimaal. Toch vind ik dat ik beter had moeten rijden dan de 21.24 en zestiende plek. Het enige waar ik na afloop tevreden over kon zijn, was het feit dat ik gereden had. Kwalitatief was het erg mager en ben ik zeer teleurgesteld.

Deze week ga ik er alles aan doen om van mijn verkoudheid af te komen en volledig fit te raken. In principe staat zondag het Clubkampioenschap op Ulysses op het programma en maandag de Ronde van Gerwen. Mocht in nog niet helemaal hersteld zijn, dan zal ik helaas het clubkampioenschap moeten laten lopen.

De laatste Marokkaanse loodjes

De Tour du Maroc zit erop, de eerste Challenge ook. Gisteren reden we de Challange des Phosphatiers-Kouribga, een rit over 120 km van Casablanca naar Kouribga. Heel hard werd er niet gereden, wel ontzettend onrustig. Constant springen, demarreren en stilvallen.

In het begin heb ik geprobeerd mee te springen, maar zonder resultaat. Na een klein uur koers viel het peloton uiteen in twee groepen. Na een inspanning van het continentale team van Torku, kwam het peloton toch weer bijeen en begon het gehele spel van vooraf aan.

Uiteindelijk sloeg het peloton opnieuw uiteen in verscheidene groepen. Ik zat aanvankelijk in de derde groep, die later de vierde werd. Toen ik Jan en Florian op het klimmetje zag rijden, was het genoeg geweest en stapten we met z'n drieen, veertig kilometer voor het einde, af.

Koos Jeroen werd knap zevende en verdiende daarnaast het eerste prijzengeld in Marokko. Sandor werd twintigste op ruim tien minuten. Helaas voor hem was dit buiten tijd en is hij niet geklasseerd in de officiele uitslag. Vandaag dus maar weer opnieuw proberen...

Vanuit de wagen

Sinds de zesde etappe ben ik niet meer in koers. Etappe 6a was een 'korte' rit over 130 kilometer. Door het heuvelachtige begin moest ik al redelijk vroeg lossen en kwam ik in een achterliggende groep terecht. In de groep met onder andere een Belg en Rodrigo Medieta, de Argentijn die in Nederland woont, reden we we nog om de tijdslimiet te halen. Helaas voor ons waren we drie minuten te laat.

Onderweg had ik al flink last van mijn maag en dat zorgde ervoor dat ik een sanitaire stop moest maken. Eenmaal terug op de fiets durfde ik niet meer te eten en drinken, aangezien mijn maag nog steeds niet rustig geworden was.

We kwamen buiten tijd en mochten de middag etappe niet meer rijden. Helaas voor mij werd dit een protestrit, vanwege de late starttijd en de finish in het donker. Ik stapte in in onze volgwagen en leg me sindsdien toe op het aangeven van bidonnen, colaatjes en nieuwe wielen.

Sinds vandaag ben ik een plek opgeschoven in de wagen. Ploegleider Jos moest helaas weer naar huis en dus kruipt Jurgen vandaag achter het stuur. Ik zit naast hem en zal de renners zelf van alle bidonnen, colaatjes en reservewielen voorzien.

Zondag is het einde in Casablanca. Iedereen kijkt er wel naar uit en voor Jurgen, Thomas en Bram zit het Marokkaanse avontuur er dan op. Florian, Jan, Freek en ik blijven nog een week voor een drietal eendagskoersen. Daar kijk ik dan ook echt naar uit en hopelijk is mijn maag tegen die tijd weer helemaal hersteld.