Trainingsfoto's

Vorige week heeft de 'huisfotograaf' van Amsterdam, Duane van der Geld, een aantal prachtige foto's gemaakt. Deze wil ik mijn vaste volgers natuurlijk niet onthouden.

Ai, dat was mijn fiets

Vrijdagochtend dacht ik er goed aan te doen lekker te gaan rijden. Het was wel nat en koud, maar ik wilde toch de weg nog op. De bladeren op de weg maakte het wegdek spiegelglad.

Ik reed in een bocht en op het asfalt lag veel nat blad. Echt hard reed ik niet, maar blijkbaar was het hard genoeg om tegen de grond te smakken. Op een paar schrammen na, heb ik er zelf gelukkig niet veel schade aan over gehouden, maar mijn fiets is er slechter aan toe. Ik ben direct naar de fietsenmaker gereden om te kijken of er nog wat aan gedaan kan worden.

De fietsenmaker constateerde direct het gat in mijn frame. Die is niet meer bruikbaar. Gelukkig ben ik verzekerd. Ik weet niet hoe het nu gaat aflopen en zit nu een tijdje zonder racer. Geen pretje, maar gelukkig kan ik zelf de baan nog wel op. Dan valt de conditie niet volledig weg.

Wordt ongetwijfeld vervolgd....

Trainen op hoog niveau

Na een paar weken hard trainen merk ik dat de conditie verbetert. Het rijden op de baan is vrij intensief en na twee uur fietsen zit ik er dan ook wel doorheen. Dan kan je weer voldaan huiswaarts keren.

Maandagochtend reed ik plots midden tussen de profs. Niki Terpstra en Rick Flens reden de hele ochtend mee in Amsterdam. In het laatste uur schoven ook Peter Schep, Danny Stam, Geert-Jan Jonkman en Youri Havik aan.

Het gevolg is dat het tempo in de groep dan enorm hoog is. De teller schiet haast niet meer onder de vijftig kilometer per uur en de benen beginnen dan langzaam pijn te doen. Ik was blij dat het twaalf uur was en de training erop zat. Ik was echt moegereden.

Woensdag is mijn vrije avond. Dan verplicht ik mezelf weinig aan fietsen te doen en het lichaam rust te gunnen. Vanavond staat namelijk weer een training op het programma, evenals morgenochtend, zaterdag en zondag.

Constant sprinten is ook moeilijk

Jeroen en ik hebben geen medaille in de wacht kunnen slepen. Daarvoor waren de tegenstanders een maatje te groot. Jeroen ging naar huis als vierde, ik als laatste. Maar gelukkig hoef ik aan dit NK geen conclusies te verbinden. Het was slechts een trainingsdag.

Ik was zo'n beetje de enige duurrenner in dit sprintersveld. Aanvankelijk zou er een scratch en een keirin gereden worden. Onderdelen waarbij teamtactiek van belang zou kunnen zijn. Helaas schrapte de organisatie de scratch, waardoor ik mij alleen nuttig kon maken tijdens de keirin.

Jeroen eindigde alle onderdelen als vijfde. Zowel op de sprint, de keirin als de 500 meter moest Jeroen een kwartet renners voor zich dulden. Ook ik reed constant. Ik werd elfde op alle drie de onderdelen en eindigde als elfde in de eindrangschikking. Nee, ik ben geen sprinter, het is me duidelijk.

Voorlopig zijn er weinig wedstrijden te rijden, dus gaan we vooral naar de baan om te trainen. In mijn schema zit vooralsnog vooral veel 'urenmaken'. Daarom zal ik iedere week vijf dagen in het Velodrome aanwezig zijn om trainingsuren te maken.

Ready for track action

Morgen is het NK baan voor amateurs. Aan de vooravond dus een kleine update van de afgelopen weken:
Ik heb me de afgelopen weken vijf keer per week op de piste laten zien. Na het wegseizoen heb ik het wat rustiger aan gedaan, waardoor de conditie iets teruggevallen is. Ik ben in ieder geval helemaal aan mijn nieuwe baanfiets gewend en aan het doortrappen wat bij zo'n fiets hoort.

Morgen rijden Jeroen en ik de sprint. Ik acht mezelf niet goed genoeg in conditie om mee te doen om de prijzen op het duuronderdeel, dus probeer ik Jeroen te ondersteunen op het NK sprint. Misschien kunnen we zo alsnog een titel mee naar huis proberen te nemen.

Jeroen doet gooi naar sprintzege in Apeldoorn

Maandag werd de tweede populaireavond in Apeldoorn georganiseerd. Jeroen en ik wisten met het nodige haastwerk op tijd te arriveren in het omnisportcentrum, om er een sportief avondje van te maken. Jeroen kon zich uitleven in een sprinttoernooitje, terwijl er voor mij enkele duuronderdelen in het verschiet lagen.

De allereerste wedstrijd was een afvalkoers. Het wedstrijdverloop was simpel. Al snel vielen vijf man en nadat de wedstrijd weer serieus werd hervat werd er hard gereden. Ik viel halverwege af. Jeroen was er iets voor mij uit.

Daarna werd er een 200 meter gereden. Ik zette mijn beste seizoenstijd neer: 13.2, terwijl Jeroen een gooi deed naar de snelste tijd: 12.0. Ik ging niet verder in het sprinten, maar koos voor een dernyrace. Jeroen vervolgde zijn pad in het sprinttoernooi.

Jeroen moest het in de tweede ronde opnemen tegen voormalig Nederlands kampioen op de sprint, Floris Klunder. Klunder kwalificeerde zich iets sneller dan Jeroen, maar dat zegt in een sprint niet al te veel. In de eerste heat liet Jeroen zijn talent dan ook blijken. Hij klopte Klunder met een wiel verschil.

De tweede heat liep anders. Klunder ging al op twee ronden aan en wist Jeroen daarmee te verrassen. Klunder greep zijn enige winstkans volledig aan, hij won de tweede race envoudig. Een beslissende derde heat moest uitkomst bieden.

Daarin toonde Jeroen zijn kwaliteiten. Het werd een echte sprint, waarin Jeroen aan het langste eind trok. Jeroen mocht het in de halve finale op gaan nemen tegen Michiel Bekker, het lokale talent uit de stal van het Omnisportcentrum.

Bekker reed een tand lichter dan Jeroen. 49-15 voor Bekker, om 49-14 voor Jeroen. Het lichtere verzet was voor Bekker geen reden om niet vroeg aan te gaan. Op ruim een ronde voor het einde zette Bekker zijn versnelling in. Jeroen hield zijn voorwiel in de buurt van Bekkers achterwiel. In de laatste bocht kroop Jeroen ernaast. De 49-14 op stoom werkte in Jeroens voordeel, hij denderde over Bekker heen en plaatste zich rechtstreeks voor de finale.

Daarin ontmoette Jeroen Roger Harmsen, een junioor die bij de kwalificatie al wegliep met de snelste tijd. Een talent die alle wedstrijden met speels gemak won voordat hij Jeroen trof in de finale.

Jeroen reed weer met zijn befaamd beestenverzet. Harmsen koos voor hetzelfde verzet als Michiel Bekker. Waar Bekker een fout maakte, deed Harmsen het wel juist. Hij wachtte lang af, ging de sprint pas laat aan en wist Jeroen te kloppen. Jeroen moest zijn meerdere erkennen, maar zette een heel behoorlijk resultaat neer.

Tussendoor reed ik nog mijn dernykoers. Ik viel aan, maar werd ook voorbijgereden. Ik eindigde als derde en heb vooral de benen kunnen laten draaien.

Voor Jeroen eindigde zijn avond mooi. Twee weken gelden besloot Jeroen geen gebruik meer te maken van de faciliteiten van de Sprinters van Amsterdam. Gisteravond kreeg Jeroen maar liefst twee aanbiedingen om aan te sluiten bij een (professionele) trainer. Mensen die ook brood zien in Jeroen als sprinter en die hem een kans willen gunnen om te trainen met renners van professioneel niveau.

Wegseizoen 2009: Tijdrijden

De sluitingsrit is gereden, het wegseizoen zit erop. Voor velen een reden om een winterslaap te starten. Ik niet, ik wil beter worden. Daar is één ding voor nodig: training. Hoewel ik gewoon verder moet gaan waar ik gebleven ben is het ook goed om even terug te kijken op dit mooie wegseizoen.

Een seizoen zonder grote overwinningen, maar met mooie ervaringen én veel tijdritten. Ik ben een stuk wijzer geworden dan ik was. Ik weet inmiddels waar ik sta, zowel in de tijdrit als in de wegrace zijn zat dingen te verbeteren. Komend seizoen ga ik aan de gebreken werken.

Eind januari stapte ik al op de fiets om ritten te rijden op het parcours van De Mol in Dordrecht. Ik won er niet, maar reed wel goed mee. Het zorgde ervoor dat ik een goede Midden Nederland Competitie reed. Met een uiteindelijke top-15 klassering in het klassement. Vier maal reed ik top-10 in een MNC-wedstrijd.

In het voorjaar werden de eerste tijdritten verreden. Begin April reisde ik af naar Friesland om mee te doen aan de proloog van WV Sneek in Warns. Een tijdrit over 7 kilometer. Mijn debuut op mijn Orbea Ordu werd opgeluisterd met een bronzen medaille. Ik wist dat ik een heel aardig stukje kon tijdrijden.

Na Warns volgde nog de tijdritcompetitie van Swift-Leiden. Ook daar liet ik mij goed van voren zien. De proloog scoorde ik goed, ik won de proloog in de amateurcategorie. In de stand overall liet ik zelfs eliterenners achter me. Ook de 15 km bij Swift gingen me goed af. Ik was klaar voor het districtkampioenschap.

Op het DK wilde ik voor een verrassing zorgen. Negentien lange kilometers langs het Amsterdam Rijnkanaal. Ik eindigde als tweede. Mijn naam tussen de amateurs was definitief gevestigd.

Het DK op de weg moest ik helaas aan me voorbij laten gaan. Eind mei ging ik onderuit in de Ronde van Uithoorn. Hier liep ik enkele wonden op, waardoor starten op het DK op de weg aan mij voorbij ging.

Ik pakte de draad weer op na mijn vakantie. In juli reed ik wat wedstrijden en ik kwam weer langzaam in vorm. Het doel voor de tweede seizoenshelft was het WK voor Journalisten, half september in Kranj, Slovenië. Vooral op de tijdrit wilde ik mij goed laten zien.

Om mij goed voor te bereiden op het WK was een rits koersen nodig. Vooral klassiekers of omlopen wilde ik rijden in mijn aanloop. Ik reisde een aantal keer af naar onze zuiderburen om mee te rijden in klassiekers. Ik startte in Koekelare en in Arendonk. Beide keren draaide ik lekker mee. Ik voelde me goed in de voorbereiding op Kranj.

De twee weken voor het WK wilde ik mezelf nog testen op mijn tijdrit. Ik reed een prima tijd in Driemond, bij WTC de Amstel. Het NK voor vrije renners op Texel was zwaar. 30 kilometer met straffe wind en het WK voor de boeg. Ik reed niet voluit, maar handhaafde toch een snelheid van 40 km/u.

Het wereldkampioenschap in Slovenië werd toch het hoogtepunt van het jaar. De tijdrit over vijftien kilometer was ideaal voor mij. Helaas ook voor mijn concurrent Frederik Backelandt. Hij werd eerste, maar ik eindigde op een mooie tweede plek en mocht een zilveren medaille ophalen. In de wegrit was ik minder kansrijk, maar eindigde ik toch nog als zesde.

De tweelandenklassieker was mijn laatste koers van het jaar. Honderd kilometer ging ik mee in hoog tempo, daarna was de koek op. Ik verlangde naar een paar weken rust. Vorige week heb ik nog meegedaan aan de sluitingsrit op Sloten. Jeroen en ik reden samen de koppeltijdrit. Hoewel ik zo'n 90% van het werk klaarde, was Jeroens inbreng toch belangrijk. We reden een gemiddelde snelheid van 45 kilometer per uur.

Deze winter bestaat vooral uit veel trainen. Komende winter wil ik een trainer in de arm nemen om mijn trainingstijd beter te benutten. Die minuut die ik dit seizoen tekort kwam in die tijdritten wil ik goedmaken. Ik ga er een mooi baanseizoen van maken.